CZY SPOTKALIŚCIE... 

na swoich kursach osoby, które miały Wam za złe, że uczycie je gramatyki języka polskiego, a nie tylko nowego słownictwa? Ja miałam w swoich grupach “niesłowiańskich” takich kursantów kilka razy. Po kilku lekcjach wprost komunikowali mi swoje niezadowolenie np. z powodu konieczności poznawania końcówek biernika. W takich grupach języka polskiego uczą się ludzie z całego świata (nie ma w tym ani krzty przesady). Co ich łączy? Pierwszym albo drugim ich językiem jest język angielski. I wszelkie zagadnienia gramatyczne poznawane w języku polskim próbują porównywać z językiem angielskim. Jest to jednak działanie nieuzasadnione, gdyż język angielski nie jest językiem fleksyjnym. Tymczasem w języku polskim morfemy/końcówki wyrażają relacje między elementami zdania. Bez nich nie da się komunikować treści lub robi się to w sposób prymitywny. Dlatego jeśli uczycie osoby z krajów innych niż słowiańskie, musicie znaleźć swój własny sposób na zmotywowanie ich do nauki koniugacji czy deklinacji. A tym, którzy domagają się, byście uczyli ich tylko słownictwa, ignorując kwestie gramatyczne, warto uzmysłowić, że może Was w tym wyręczyć nie tylko sztuczna inteligencja, ale także zwykły, papierowy słownik.